Οι καλοκαιρινές διακοπές συνοδεύονται από μια σειρά προβληματισμών και διλημμάτων για αρκετές οικογένειες. Ένα από αυτά είναι το αν θα πρέπει οι γονείς να πάρουν μαζί τους τα παιδιά ή όχι. Μια απόφαση που για κάποιους είναι αρκετά δύσκολη, διότι σκέφτονται ότι με τα παιδιά στις διακοπές δεν θα μπορέσουν να χαλαρώσουν ή ότι δε θα είναι δυνατόν το ζευγάρι να μείνει μόνο του. Σ’ αυτό έρχεται πολλές φορές να προστεθεί και ο προβληματισμός της επιπλέον οικονομικής επιβάρυνσης, καθώς και ο καθορισμός ενός προγράμματος το οποίο θα είναι ικανοποιητικό και ευχάριστο για όλα τα μέλη της οικογένειας.

Οι συνθήκες ζωής συνεχώς αλλάζουν και δημιουργούνται νέες ανάγκες, οι οποίες συχνά συνοδεύονται από άγχος και αβεβαιότητα, ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους. Η νεολαία σήμερα βιώνει σε πολύ έντονο βαθμό αυτές τις κοινωνικές αλλαγές, καθώς επηρεάζουν άμεσα το μέλλον τους, με αποτέλεσμα να είναι κυρίαρχο το αίσθημα της ανασφάλειας και συνάμα της εξάρτησης από την οικογένεια.

Κάθε άνθρωπος – της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας – από τη στιγμή που γεννιέται, είναι αυτόματα μέλος μιας οικογένειας, μιας κοινότητας, μιας σχολικής τάξης και πιθανόν, μιας ενορίας. Καθώς μεγαλώνει διαπαιδαγωγείται και πλάθει την προσωπικότητά του, κατά ένα μεγάλο βαθμό, με βάση τους παραπάνω παράγοντες. Από την κάθε ομάδα που ανήκει, παίρνει κάποια στοιχεία, τα οποία δεν είναι κατ’ ανάγκη σύμφωνα το ένα με το άλλο, αλλά ίσως κάποιες φορές αντικρουόμενα.

Όλοι όσοι μεγαλώνουν παιδιά προφανώς θα αντιλαμβάνονται το άγχος και την ανησυχία που έχουν οι γονείς για τη σωστή ανατροφή των παιδιών τους, και πόσο πιο έντονο έχει γίνει αυτό τα τελευταία χρόνια. Οι συνθήκες σε όλους τους τομείς αλλάζουν: ο τρόπος διαβίωσης, ο ρυθμός ζωής, οι ανάγκες, και μαζί με αυτά και οι ίδιοι οι άνθρωποι, τόσο εμείς όσο και τα παιδιά μας.

Η οικογένεια – όπως λέγεται από πολλούς- είναι ένας θεσμός. Θα προτιμούσα όμως στα πλαίσια αυτού του άρθρου να την αποκαλώ «ομάδα». Είναι, λοιπόν, μια ομάδα ανθρώπων που η σύσταση και η δομή της διαφoροποιείται σημαντικά από γενιά σε γενιά, καθώς, επίσης και μεταξύ τους τη δεδομένη χρονική στιγμή. Κι αυτό γιατί, κάθε ομάδα αποτελείται από διαφορετικούς ανθρώπους, που η ιδιοσυγκρασία τους και οι ανάγκες τους είναι τόσο ξεχωριστές όσο και μοναδικές. Κάποιες φορές μάλιστα αντικρουόμενες μεταξύ των μελών της, και σίγουρα άμεσα εξαρτώμενες από το υπόλοιπο κοινωνικό πλαίσιο.

Οι άνθρωποι που ασκούνται και αθλούνται τακτικά στη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου τους, κυρίως παρέα με φίλους τους, είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-νορβηγική επιστημονική έρευνα, η οποία διαπίστωσε ότι το ίδιο ευεργετικό αποτέλεσμα δεν ισχύει, αν η φυσική δραστηριότητα αποτελεί τμήμα της εργασιακής ρουτίνας του ανθρώπου.

Σας παίρνει ο ύπνος με ανοιχτή την τηλεόραση; Κοιμάστε σε σκληρό στρώμα; Κοιμάστε με ανοιχτό το κινητό τηλέφωνο; Διαβάστε γιατί ίσως μερικές καθημερινές σας "αθώες" συνήθειες είναι υπεύθυνες για τους συχνούς πονοκεφάλους και το αίσθημα κόπωσης που λίγο πολύ όλοι μας καθημερινά αντιμετωπίζουμε.

Η εφηβεία είναι η περίοδος της ζωής του ανθρώπου στην οποία συντελούνται οι σωματικές αλλαγές της ήβης, διαμορφώνεται η ταυτότητα του φύλου και του εαυτού κι οριστικοποιείται το πέρασμα στην ενήλικη ζωή. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η θλίψη, η απαισιοδοξία, η υπερευαισθησία στην κριτική, η ντροπή και η ενοχή χαρακτηρίζουν την περίοδο αυτή, κάνοντας μας να αναρωτηθούμε εάν και πότε η κατάθλιψη αποτελεί μία φυσιολογική εκδήλωση της εφηβείας ή εάν εντάσσεται στα πλαίσια του παθολογικού και αποτελεί ψυχιατρική διαταραχή.