Η Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης, με επιστολή της προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, επαναφέρει το αίτημα παραχώρησης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αλεξανδρούπολης σ΄αυτήν.
Με αντίστοιχη επιστολή του προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αλεξ/πολης «Γεώργιος Βιζυηνός», απαντά :
Κύριε Πρόεδρε,
Στην πιο δύσκολη χρονιά των τελευταίων δεκαετιών που διανύει η εκπαίδευση στη χώρα μας, μας προκαλεί εντύπωση, αλλά όχι και έκπληξη, το γεγονός της επαναφοράς του αιτήματος από τη Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως για παραχώρηση του κτηρίου του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αλεξανδρούπολης, σε αυτήν. (Σχετ.έγγραφο Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως, με αρ.πρωτ. Φ.37/639/19-09-2011)
Σε μια περίοδο που η εκπαίδευση βιώνει τις πιο ανάλγητες περικοπές σε χρηματοδότηση, σε εκπαιδευτικό προσωπικό, σε χώρους διδασκαλίας, έρχεται να προστεθεί η αξίωση της Μητρόπολής μας για περαιτέρω μείωση ενός διδακτηρίου, στον αστικό ιστό της πόλης μας, όταν είναι γνωστό σε όλους μας το οξυμένο πρόβλημα της έλλειψης σχολικής στέγης σε αυτή.
Μας προκαλούν έκπληξη οι αναφορές περί παιδαγωγικής διαδικασίας και ευαισθησίας σχετικής με την ψυχολογική αντοχή και ανάγκη των μαθητών για παιχνίδι και εκτόνωση κατά το διάλειμμα, αλλά δε διακρίνουμε την ίδια ευαισθησία:
• την ώρα που εκατοντάδες νήπια και προνήπια στοιβάζονται σε άθλια και ανήλιαγα νηπιαγωγεία, χωρίς στοιχειώδεις αύλειους χώρους και κανείς δε νοιάζεται γι αυτά.
• την ώρα που γνωρίζοντας όλοι ότι το 3ο Δημοτικό Σχολείο εξυπηρετεί τις ανάγκες του κέντρου της πόλης – το οποίο ευτυχώς, ακόμη, κατοικείται από οικογένειες με παιδιά- και σε περίπτωση απώλειάς του από την εκπαίδευση, όλα αυτά τα παιδιά, 120 στον αριθμό, θα εξοβελιστούν σε διάφορα σημεία της πόλης, με τις όποιες συνέπειες στα ίδια και στις οικογένειές τους.
• την ώρα που στα υπόλοιπα σχολεία της πόλης μας, «χτίζονται» 25άρια και 26άρια τμήματα λόγω έλλειψης χώρων, στοιβάζοντας τα παιδιά, πέρα από κάθε λογική οποιασδήποτε παιδαγωγικής διαδικασίας.
• την ώρα που ενώ διαθέτουμε -ευτυχώς, ακόμη- ένα σχολείο «της γειτονιάς», θέλουμε να το εξαφανίσουμε, οδηγώντας τα παιδιά του σε σχολεία «τέρατα», χωρίς να λαμβάνουμε καθόλου υπόψη τη σημασία που δίνει η παιδαγωγική στην ομαλή κοινωνικοποίηση των μαθητών μέσω της μετάβασής τους από τη μικρή ομάδα στη μεγάλη κοινωνία.
Με περισσή ευκολία απαξιώνουμε ένα ιστορικό σχολικό κτήριο της πόλης μας, επικαλούμενοι την ηλικία του, δραματοποιώντας την κατάσταση, όταν σε όλο τον κόσμο αντίστοιχα κτήρια συνεχίζουν να λειτουργούν και να διαδραματίζουν το ρόλο που τους αρμόζει, χωρίς να περνάει από τη σκέψη κανενός, να τα κλείσει. Αντίθετα, η προσοχή όλων μας θα έπρεπε να είχε επικεντρωθεί στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προσπάθεια για βελτίωση των συνθηκών σε αυτό.
Να μη ξεχνάμε ότι το συγκεκριμένο σχολείο, είναι το πρώτο σχολείο της πόλης μας και αυτό και μόνο θα έπρεπε να αποτελεί τον κύριο λόγο παραμονής του στην εκπαίδευση.
Σε παλιότερες εποχές, η Εκκλησία πρωταγωνιστούσε στην ίδρυση και κατασκευή σχολείων στους προαύλειους χώρους των ναών και ήταν χαρά της να προσφέρει και να συμβάλλει στην όσο το δυνατόν καλύτερη λειτουργία τους, παραχωρώντας τους ό,τι χρειαζόταν χωρίς ποτέ να κάνει ιδιαίτερη μνεία σε αυτή της την προσφορά. Ποιος να το φανταζόταν τότε ότι θα έφτανε η εποχή που η ίδια η Εκκλησία θα απαιτούσε την απομάκρυνσή τους από αυτήν.
Σε κάθε περίπτωση, το κτήριο του 3ου Δημοτικού Σχολείου είναι απαραίτητο στην εκπαίδευση της πόλης μας και οι όποιες δυσκολίες προκύπτουν από τη λειτουργία του στο χώρο τής Μητρόπολης, μπορούν να ξεπεραστούν, αρκεί να υπάρξει καλή θέληση κυρίως από την πλευρά της Εκκλησίας. Λέμε κυρίως, διότι από την πλευρά του Σχολείου δεν έχουν εκφραστεί παράπονα και γκρίνιες. Τα όποια τεχνικά ζητήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με καλή θέληση και συνεννόηση.
Υπάρχουν και άλλα σχολεία στην πόλη μας, τα οποία λειτουργούν δίπλα σε ναούς και δεν έχουν εκδηλώσει δυσφορία για τις όποιες κωδωνοκρουσίες. Οι κηδείες μπορούν να τελούνται χωρίς πρόβλημα μετά της 2 το μεσημέρι, τα δε «πολλά» Ι.Χ. δεν έχουν λόγο ύπαρξης στο προαύλιο του ναού τις καθημερινές.
Οι όποιες ανάγκες συντήρησης του κτηρίου, μπορούν να αντιμετωπιστούν με λίγα χρήματα κι αυτό διότι έχει ήδη συντελεστεί μεγάλο μέρος αυτών. Στη δύσκολη οικονομική συγκυρία για τη χώρα μας, θα μπορούσε η Εκκλησία να συμβάλλει τα μέγιστα γι αυτό το σκοπό και όχι να απαιτεί την απομάκρυνση της σχολικής μονάδας.
Γνωρίζετε πολύ καλά το πρόβλημα σχολικής στέγης που υπάρχει στην πόλη μας και κυρίως στο κέντρο της, γνωρίζετε ότι η τελευταία σχολική μονάδα, τουλάχιστον στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, παραδόθηκε πριν από 8 χρόνια, καθώς και την έλλειψη οικοπέδων στον αστικό ιστό της πόλης για ανέγερση νέων σχολικών κτηρίων.
Σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που βιώνουμε, η οποία καθιστά προβληματική την ανέγερση νέων σχολικών κτηρίων, είναι πολυτέλεια ακόμη και η σκέψη για παραχώρηση οποιουδήποτε σχολικού κτηρίου, σε οποιονδήποτε.
Επίσης, γνωρίζετε πολύ καλά ότι το κτήριο του 3ου Δημοτικού Σχολείου, αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της εκπαίδευσης και -κατ’ επέκταση βεβαίως- του Δήμου.
Συνεπώς εμείς σαν εκπαιδευτικοί, δεν υπάρχει περίπτωση να συναινέσουμε στη θυσία μιας σχολικής μονάδας, στις όποιες επιχειρηματικές επιδιώξεις κανενός. Θα συμφωνούσαμε στην περίπτωση αξιοποίησης του συγκεκριμένου χώρου, μόνο προς όφελος του Σχολείου και των μαθητών του.
Θέλουμε να σας υπενθυμίσουμε τη δέσμευση του κ. Λαμπάκη προς το Σύλλογό μας, προεκλογικά και μετεκλογικά ότι το 3ο Δημοτικό Σχολείο θα παραμείνει στην εκπαίδευση και δε θα παραχωρηθεί σε κανέναν.
Σε κάθε περίπτωση, να γνωρίζετε ότι σε κάθε σκέψη αφαίρεσης του κτηρίου του 3ου Δημοτικού Σχολείου από την εκπαίδευση, θα βρείτε μπροστά σας τον εκπαιδευτικό κόσμο της πόλης μας και όχι μόνο.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η Γ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Χαριτάκης Φώτιος Βασιλειάδου Βασιλική
