Μέχρι πριν από ένα χρόνο, οι Έλληνες βουλευτές και οι υπουργοί απολάμβαναν την μακαριότητα της «προ-μνημονιακής» νιρβάνας τους. Συμμέτοχοι και συνένοχοι, στο βάραθρο της ανυποληψίας στο οποίο οδηγήθηκε η χώρα, μοίραζαν ρουσφέτια, θέσεις, «θεσούλες» και «θεσάρες» σε γνωστούς, ημέτερους και εν δυνάμει ημέτερους, ανακύκλωναν το πελατειακό σύστημα πάνω στο οποίο βασίσθηκε η μακροημέρευση του δικομματισμού της μεταπολιτευτικής περιόδου. Και τώρα, που γύρω τους γκρεμίζεται σαν χάρτινος πύργος το σαθρό οικοδόμημά τους που στηρίχθηκε στην ατιμωρησία και στην ασυδοσία τους, τώρα μυξοκλαίνε για την Δημοκρατία, για το Πολίτευμα, για τους Θεσμούς, για το Κοινοβούλιο.

Ο Έλληνας είναι χαρούμενος δημιουργικός ευέλικτος ελεύθερος δεν μπαίνει σε καλούπια Σήμερα μας έχουν καταντήσει καταθλιπτικούς φοβικούς μας ευνούχισαν Εμείς στην μικρή Ελλάδα κτίσαμε δρόμους αεροδρόμια λιμάνια και φέραμε την χώρα μας στο ίδιο επίπεδο με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και όλα αυτά σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα .

«Φιλί ζωής» στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής του Έβρου, υποστηρίζει ο Καθηγητής Δερματολογίας, π. Γ. Γ. Δια Βίου Μάθησης και Αντιπρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Κωνσταντίνος Κουσκούκης, ότι μπορεί να αποτελέσει η ανάπτυξη του Ιαματικού Τουρισμού, με μία όμως διαφορετική ματιά και προσέγγιση από αυτή που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε.

Γεννήθηκα στην Αλεξανδρούπολη. Είμαι κάτοικος-ιθαγενής αυτού του τόπου. Ίσως γι΄ αυτό πάντοτε αισθάνομαι ένα είδος περηφάνιας όταν διαβάζω αυτά τα λόγια :

Πρόσφατα ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση έργα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος για τον Νομό Έβρου μεταξύ των οποίων και το Αρχαιολογικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης προυπολογισμού 7,9 εκ. ευρώ το οποίο θα δημοπρατηθεί σε διαγωνισμό της 10/5/11.

2.000.000.000 συνάνθρωποι μας ζουν σε συνθήκες έσχατης φτώχειας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ενδιαφέρονται για τα δημοκρατικά δικαιώματα ,όπως εμείς τα εννοούμε , γιατί τα ψηφοδέλτια δεν τρώγονται. Οι άνθρωποι αυτοί χρειάζονται στέγαση τροφή εκπαίδευση και υγεία. Σήμερα αυτά είναι αγαθά που προσδιορίζονται από την αγορά και δεν αποτελούν δημόσια αγαθά.

Η εμπορευματοποίηση των βασικών αγαθών αρχίζει να τα απομακρύνει οχι μόνο από τους φτωχούς του πλανήτη αλλά και από τις τάξεις των μικρομεσαίων στον λεγόμενο αναπτυγμένο κόσμο. Το κυνήγι του κέρδους παράγει φαινόμενα απληστίας η οποία και αποτελεί μέρος του αξιακού μας κώδικα. Το ατομικό οικονομικό κέρδος με οποιοδήποτε τρόπο κατά το ,ο σκοπός αγιάζει τα μέσα , αποτελεί μοντέλο επιβίωσης. Σε τέτοια μοντέλα τα δημόσια αγαθά αποτελούν εμπορεύσιμο είδος ανεξάρτητα αν είναι απαραίτητα για την επιβίωση των πολιτών.

Στην Αίγυπτο και πριν στην Τυνησία οι λαοί των κρατών αυτών δεν ενδιαφέρονται τόσο για τα δημοκρατικά τους δικαιώματα αλλα για την πρόσβαση τους στα δημόσια αγαθά.

Προσωπικά πιστεύω οτι ο κόσμος αλλάζει και υποσυνείδητα ο πολίτης άρχισε να αντιλαμβάνεται την αδικία που υφίσταται στο έλεος της λεγόμενης οικονομικής σταθερότητας. Συνθήματα που θα κυριαρχούν και θα είναι αποδεκτά θα είναι “αντιδράστε “ ,αντισταθείτε διεκδικήστε .

Αντίδραση σε μια κοινωνία που αρχίζει να εξελίσσεται σε φεουδαρχικού τύπου κοινωνία, με πολύ φτωχούς και απροστάτευτους έξω από τα τείχη με τους φτωχούς και προστατευμένους μέσα στο κάστρο και στο ανάκτορο μια μικρή ολιγαρχία ατόμων γύρω από τον φεουδάρχη. Οι ίδιες οι χώρες σήμερα άρχισαν να αποτελούν φρούρια που σηκώνουν τείχη προστασίας από τους ξένους.

Αν αντί να ξοδεύουν τα κράτη υπέρογκα ποσά για μέτρα προστασίας τα επένδυαν στην φτώχεια του πλανήτη δεν θα είχαμε καλύτερα αποτελέσματα και μεγαλύτερη ασφάλεια ;. Μήπως τα τείχη δεν γίνονται μόνο για να μας προστατεύσουν από τους ξένους αλλά να μας δημιουργήσουν και τείχη μέσα μας ώστε να αισθανόμαστε συνεχώς ανασφαλείς και να ελεγχόμαστε πιο εύκολα.

Σε διάφορες χώρες ειδικά της Αφρικής το παραπάνω φεουδαρχικό μοντέλο αποτελούσε και αποτελεί πρότυπο διακυβέρνησης εξαναγκάζοντας τους πολίτες να το αποδεχτούν. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει ένα ιδεολογικό υπόβαθρο που να ερμηνεύει και να κατευθύνει τις κοινωνίες. Οι μέχρι σήμερα θεωρίες δύσκολα ερμηνεύουν την σημερινή εξέλιξη της κοινωνίας μας. Ο κόσμος μας χρειάζεται νέα πρότυπα τα οποία να είναι λιγότερα γραμμικά ,και μονοδιάστατα και περισσότερο πολυδιάστατα. Ο σύγχρονος άνθρωπος κατάφερε με την βοήθεια της τεχνολογίας να εκμεταλλεύεται ολόκληρη την Γη οχι τόσο για να παράγει αγαθά αλλά κέρδη και αυτό το κάνει χωρίς αειφορική συνείδηση.

Ίσως σήμερα είναι η εποχή που πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την ιδέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του ατόμου λαμβάνοντας υπόψη και το περιβάλλον που ζούμε .Γιατί δεν είμαστε μόνοι σε αυτό τον Πλανήτη

Πως να ερμηνεύσουμε την επιβίωση ενός πελαργού στα μέσα του χειμώνα;

Ο συγκεκριμένος Πελαργός τον συνάντησα στις 22 Ιανουαρίου 2011 έξω από την περιοχή του οικισμού των Κρανοβουνίου ιδιαίτερα ταλαιπωρημένο όπως φαίνεται και από την φωτογραφία . Είναι ένα φαινόμενο το οποίο αξίζει να μας προβληματίσει και να ενισχύσει την αντίληψη που έχουμε όλοι ότι το κλίμα αλλάζει.

Στο ζήτημα του περίφημου φράχτη στα σύνορα του Έβρου, τα επιχειρήματα των υποστηρικτών φαίνονται να περιπλέκονται, παραπέμποντας άλλοτε στην τεχνική και άλλοτε στη συμβολική αξία του εγχειρήματος. Στην πρώτη περίπτωση, μιλάμε για «τοίχο», ένα δομικό κατασκεύασμα με διάφορες λειτουργίες. Στη δεύτερη, το «Τείχος» είναι μια οχύρωση που σκοπό έχει να προστατέψει την άλωση μιας πολιτείας από εχθρικούς εισβολείς.